Çok kimse bilmez oranın tadını.hele de üniversiteyi orada okumamışsa kazayla :))çocukluğumun Huzur mahallesidir benim için Eskişehir.yeni kıyafetler alınırdıbayramda.Onları giydirmezdi annem...yolda kesin başına bir iş gelir...
Dostlarla içilen bir bardak çayın keyfini anlatayım biraz...Hani dalarsınız ya uzaklara,ilk içtiğimiz içki aklıma gelir...beraberce nasıl da dağıtmıştık.sonra ilk aşk acısı.gözyaşlarıyla karışan hesap sormalar,bağırışlar,haykırışlar...sonra teselli...
Gün gelir anlatırım diye açtığım bu sayfanın bilmem kaçıncı sayfasındayım...Yazdığım yazıların bazıları kaybolmuş bile :)) bulamıyorum...anlıyacağınız üzere arşive daldım.Neler yazmışım yaa.birden sadece başlıklara bakınca ne...
hani filmlerde olur ya,esas oğlanın gözleri yaşlıdır ama utanır gösteremez...esas kızda hüzünle mendilini sallar siyaz beyaz trenin kocaman penceresinden,ağlar hem de hıçkıra hıçkıra,ama gitmesi gerekiyordur...hüzünlü...